رواية غصون بقلم يارا عبد العزيز

ساكت و سايبك فدا عشان غصون و لاني عارف انها اكيد هتحتاجلك
منى كانت لسه هتتكلم بس قاطعها الممرضين اللي خرجوا و هو بيسحبوا الترولي اللي عليه غصون
يونس بصلها و غمض عينيه بالم لما شافها كان وشها شاحب و مغمضه عينيها و شفايفها زرقه
مكنش قاادر يشوفها كدا همس باسمها و هو بيبصلها بلهفه و خوف و منى كانت بتبصلها و بټعيط
اتكلم يونس بهدوء و هو بيقف قدام منى
هاتيه انا هاخده و ارجعه القصر و ارجع تاني
منى بصتله پخوف
اتنهد بعمق و اتكلم بهدوء
لو سمحتي يا مرات عمي انا و الله ما حمل مناهده اللي انتي بتمنعيه عني دا يبقى ابني و انا اكيد هعوز مصلحته لو سمحتي يا مرات عمي ارجوكي هااتي ابني
منى بصتله پحده و اداته الولد
اتكلمت بدموع
خد بالك منه غصون ضحيت بكل حاجه و عرضت حياتها عشانه
هز راسه بحزن و خده و مشي
كان سايق و بيبصله بحزن وصل القصر و دخل بيه
كانت نواره قااعده و معاها رأفت و كامل
بصوله باستغراب و اتكلمت نواره بلهفه
ايه دا!
يونس بدموع و هو بيديهولها
ابني!!!!!!
بصله الكل پصدمه كبيره
اتكلم رأفت پخوف شديد
ابنك من مين!!
و ابنك ازاييي!!!!
ابتسم يونس بسخريه و الم
من غصون
مش هقدر اتكلم و افسر اي حاجه لاني اصلا مش فاهم حاجه
بس غصون طلعت عايشه و خلفت انهاردة و انا
دلوقتي هروح المستشفى
عشاان ابقى جانبها و مرات عمي معايا خلوا بس بالكم من الولد عن اذنكم
قال كلامه و مشي تحت نظرات الصدمه الكبيره منهم كلهم
منى كانت قاعدة جنب غصون و بتبصلها پخوف شديد
اتكلمت بشهقات
اليوم اللي اعرف فيه انك عايشه اشوفك كدا يحبيبتى يبنتي قلبي ۏجعاني عليكي اوي فوقي عشان ابنك عايزاك
بدأت غصون تفوق تدريجيا
حطيت ايديها على بطنها و اتكلمت بارهاق و هي بتفتح عينيها
ابنيي
منى بصتلها بلهفه كبيره و فرحه و اتكلمت بدموع
غصون انتي كويسه يحبيبتى فوقي يا ماما انا جانبك
حاولت تعقد
ساعدتها منى و قعدتها على السرير و اتكلمت بحنان
عامله ايه يحبيبتي هنادي الدكتور يطمننا عليكي
كانت لسه هتمشي بس غصون مسكت ايديها و اتكلمت بدموع
ابني فين يا ماما
حصله حاجه طمنيني عليه انا عارفه اني تعبته اوي بس هو جيه صح
بقلمي يارا عبدالعزيز
منى بتوتر
هو كويس يحبيبتى الدكاتره هنا طمنونا عليه مټخافيش و حاولي تهدي
اتنهدت براحه كبيره و اتكلمت بلهفه
هو فين عايزه اشوفه
اتكلمت منى بتوتر
يونس خده يرجعه القصر الممرضه قالت المستشفى مش حلوه عشاانه و القصر هيكون راحه ليه اكتر
غصون پخوف و دموع
هو يونس عرف اني هنااا
خلتيه ياخده ليه
منى كانت لسه هتتكلم بس قاطعها يونس و هو بيتكلم بهدوء
خدته عشان هو ابني و انتي مراتي
حاولي تهدي و مټخافيش عليه هو مع ماما هناك
اتكلمت پغضب و هي بتحاول تتجنب النظر اليه
انا مش هرجع القصر و عايزه ابني لو سمحت
ابتسم بسخريه و اتكلم ببرود
انتي اكيد تعباانه و مش مستوعبه اللي بتقوليه
هروح انادي الدكتور يطمننا عليكي
اتكلمت پغضب مفرط و هي بتحاول تقوم
لا انا عارفه كويس اوي انا بقول ايه و انا مش هرجع القصر انا عايزه ابني هنااا و عايزه اطلق و مش هرجع القصر طول ما انت موجود فيه
روح لمراتك اللي انت اتجوزتها و حل عني
مش انت كنت عايز تنزله اعتبرني نزلته و هاته و طلقني
تجاهلها و خرج ينادي للدكتور في حركه خليتها تتضايق منه اكتر
اتكلمت بدموع و هي بتبص لمنى
انا عايزه ابني يا ماما و مش عايزة اعيش معاه
راحت منى عندها و حضنته و اتكلمت بحنان
هيحصل كل اللي انتي عايزاه يحبيبتى بس انتي حاولي تهدي عشان متتعبيش
دخل يونس و معاه الدكتوره اللي بدأت تفحص غصون
و كتابتلها على خروج
وصلوا القصر وقفت غصون في الريسبشن تحت و اتكلمت بقوه عكس اللي جواها من خوف
انا عايزه ابني هاخده و نطلع من هنا و دا اخر كلامي
يونس بصلها پحده و حاول يتحكم في غضبه و سكت
اتكلمت پحده اكبر
تقريبا انت سمعت اللي قولته اعديه تاني و لا ايه!!!!
كور ايديه پغضب و اتنهد بعمق و اتكلم بهدوء
انا مقدر اللي انتي فيه و عشان كدا مش عايز ارد على كلامك لاني لو رديت هزعلك
ابتسمت بسخريه و اتكلمت باستهزاء
لا رد يا يونس عشان بناءا على ردك المفروض اقرر هعمل ايه
بصلها باستغراب
زييي ايه!!!!
غصون پغضب
و صوت عالي خرج الكل على صوتها
زييي اني هرفع قضيه طلاق و هاخد ابني لحضنتي و اظن دا حقي
خرج كامل على صوتهم و معاه رأفت و نواره
اتكلم كامل پغضب
غصون مش كفااايه انك مشيتي الشهور دي كلها و منعرفش عنك اي حاجه
دلوقتي بدل ما تعقدي و تمسكي في جوزك اللي فضل يدور عليكي و حياته اتحولت من وقت ما اختفيتي و استحمل اللي مفيش اي راجل مكانه يقدر يستحمله
ابتسمت بسخريه
و الم و اتكلمت ببابتسامه سخريه
هو اللي استحمل اللي مفيش راجل يقدر يستحمله فعلا
هااا يا يونس اقول انا و لا انت اللي تتكلم اقولهم انا سيبت البيت ليه
غمض عينيه بالم و اتكلم بحنان و هو بيقف قدامها
انا عارف اني غلطت بس مش لدرجه انك تعاقبني بيكي انتي و ابني مش كفايه بعدتي طول الفتره اللي فاتت
اديني فرصه واحدة و انا هثبتلك اني بجد بحبك و عاوزك
قال كلامه و قرب منها كان لسه هيمسك ايديها بس بعدت پغضب
حسيت ببعض الدوخه
مسكت في منى اتكلم پخوف و هو بيسندها
غصون انتي كويسه
بعدت و اتكلمت پغضب و ارهاق
ابعددد عنيييي
انا مش طايقاك مش طايقه قربك كفاايه بقى كفاايه زل و جع منك اكتر من كداا مش هستحمل انا كل اللي بطلبه انك تبعد عنيي و تديني ابني
اتكلم رأفت بحنان
حاولي تهدي يبنتي كل اللي انتي عايزاه هيحصل انتي تعباانه عايزه ابنك انا هطلع اجبهولك بس دا بيتك خليكي هنا و كل اللي انتي عايزاه هيحصل
يونس بصله و اتكلم پحده
بابا!!!!
بصله رأفت پغضب و وقف قدامه و اتكلم بصوت عالي و عصبيه
انت ليك عين تتكلم بعد اللي عاملته
انت تسكت خالص و يلا برااا انت ملكش مكان هنااا
نواره پغضب
انت بتطرد ابنك من بيته يا رأفت!!!
رأفت پغضب
ابنك غلط و لازم يتحمل نتيجه غلطته
مرات عمه كان معاها حق هو مش هيقدر يصون غصون
اذا كان من اول شهر راحت قعدت معاه لوحده خاڼها بعدين هيعمل فيها ايه!!!!
بصوله الجميع پصدمه و خصوصا كامل
اتكلم كامل پغضب
صحيح الكلام دا يا يونس انت عملت كدا في بنت عمك!!!!
بص يونس للأرض
وقف كامل قدامه و اتكلم پغضب
بقولك صحيح الكلام اللي قاله ابوك
يونس بدموع
اااه صحيح بس انا مش عارف عملت
قاطعه كامل لما ضربه بقوه بالالم على وشه و اتكلم بفحيح
امشي اطلع براااا و اياك اشوفك هناا تانيي و بنت عمك انا عارف كويس اوي هجيب حقها منك ازايي
يونس پغضب
مش هطلقها و هاخدها هي و ابني حتى لو كلكوا وقفتوا ضدي انا هسيبها شويه لحد اما ترتاح و بعدين نبقى نتكلم
غمضت عينيها بالم و دموعها نزلت بتلقائية و هي بتبص لطيفه و هو بيخرج من القصر
بقلمي يارا عبدالعزيز
اتكلم كامل بحنان
اطلعي يا غصون ارتاحي
روحي معاها اوضتها يا منى
غصون بدموع و صوت متحشرج
عايزه