رواية دنيتي إتغيرت بقلم مروة tweety

روح مشاوير بس بدى احكى دقيقتين مع كندا لحالنا قبل ما تروحوا ما تخافوا ما راح اخركن
مازن بفرح غامر لا براحتك خالص اتكلمى معاها زى ما انتى عايزه
و قال محدثا نفسه طالما هعرف استفرد بيها اخيرا معنديش مشكله ان شالله تتكلموا ساعه
دخلا كندا و الخاله روعه إلى غرفة بالداخل للتحدث على إنفراد
الخاله روعه اقعدى بدى احكى معك
كندا خير
الخاله روعه ليش هيك يا بنتى ليش بدك تعزبيه للزلمه
كندا مش فاهمه حاجه
الخاله روعه ليش بدك تضايقيه و تعزبيه لمازن
كندا انا
الخاله روعه ما تجدبيها عليا يا بنتى انتى بتعرفى انا اديش بحبكن تنيناتكن و انا بعتبرك متل بنتى بس الرجال اعترفلك بمشاعره و انتى من وقتا ما رديتى عليه و لا فهمتيه شو هو بالنسبه إلك رغم انى واثقه انك بتحبيه متل ما بيحبك و هاد الشي مبين بعيونك من دون ما تحكى بس لازم تعرفيه
كندا انا خاېفه
الخاله روعه من شو خاېفه
كندا خاېفه اقرب منه و بعد كدا يبعد عنى لأى سبب و حاسه انى هظلمه لو قربت منه
الخاله روعه كيف ما فهمت عليكى
كندا هو ايه ذنبه انه يحب واحده كانت متجوزه قبل كدا و عندها طفل و يتحمل مسئوليتها و مسئولية ابنها
الخاله روعه هاد مو ذنب هاد واجبه لانه بيحبك و لازم يكون جنبك عطول يا بنتى لا تعذبى حالك و تعذبيه افتحى ابواب السعاده اللى كانت عطول مسكره قبالك اسمحى لحالك بإنك تفرحى و تعيشى مثل أى واحده بعمرك
كندا نفسى بس معنديش الجرأه انى اعمل دا
الخاله روعه يا بنتى ما تخلى الشاب يضيع من بين ايديكى و بعدين ترجعى تتندمى
كندا ابتسمت لها هحاول بس هو دلوقتى مش طايقنى عشان حاسس انى بتهرب منه
الخاله روعه مازن كتير طيوب و بكلمتين بيروق عطول بس انتى افتحيله قلبك
كندا بخجل و الله فاتحهوله و على الاخر كمان و دا اللى مخوفنى لأن اللى حاساه معاه محستوش قبل كدا
الخاله روعه خلاص يبقى ما تحرمي حالك من هالاحساس الحلو و لا تحرميه من قربه منك هلأ قومى اطلعيله و روحوا اتبسطوا و خليكى هيك غنوجه و كل شي بيمرء
قبلتها كندا و خرجت لتجد مازن و عمرو يمزحان سويا و يلعبان
كندا مش هنمشى بقى عشان نلحق نقضى اليوم من أوله
مازن متصنعا الڠضب منها و الله مش انا اللى قاعد أرغى
كندا اقتربت منه بدلع و أدينى خلصت ياللا بقى
مازن متصنعا اللا مبالاه ياللا
و خرجوا ثلاثتهم متوجهين إلى الحديقه
الفصل الثامن عشر
وصلا إلى الحديقه و قاما بوضع عمرو فى المكان المخصص للأطفال بحيث يكون أمام أعينهما و هما يجلسان على مقعد مقابل له طلب مازن لهما الكيك و الشاى و لكنه لم يقل أى شئ لكندا التى لا يخفى عنها غضبه منها فحاولت فتح كلام معه
كندا الجو حلو أوى النهارده
مازن دون النظر إليها اه
كندا انت زعلان منى
مازن لا
كندا لا زعلان و طريقتك معايا مختلفه و انا مش فاهمه ليه دا كله
نظر لها مازن پغضب قائلا مش فاهمه ليه
كندا بتوتر انا معملتش حاجه تستاهل كدا فيها ايه يعنى انى كنت عاوزه الخاله روعه تيجى معانا تغير جو بدل ما هى قاعده فى البيت على طول
مازن يا ريت متستقليش بعقلى انا و انتى عارفين كويس ان انا عمرى مبتضايق من الخاله روعه زى ما احنا عارفين ان انتى كنتى عاوزاها تيجى ليه انتى بتحاولى تتجنبى انك تبقى معايا لواحدنا و خلاص و دى مش أول مره و طالما دا اللى انتى عاوزاه فأنا مش هفرض نفسى عليكى و هسيبك براحتك
كندا بس انا مقصدتش انك بتفرض نفسك عليا
مازن أمال قصدتى أيه
كندا انت مش هتقدر تحس بيا
مازن اكيد لا لأنى مش بشم على ظهر أيدى انا بحاول افهمك دايما بس انتى مبتتكلميش و لا بتعرفينى بتحسى بأيه و لا بتفكرى بأيه من يوم ما أعترفتلك بمشاعرى و انتى مديتينيش أى رد فعل واضح
كندا بس انا فهمتك انى خاېفه
مازن و انا دايما بحاول اطمنك و احسسك بالأمان و انى جنبك بس انتى بتبعدينى عنك
كندا انا مبعرفش اتعامل فى المواقف دى و مش واخده عليها انا معيشتش زى أى بنت
بتحب و تتحب و بتلاقى إلى يهتم بيها حتى جوازى كان عامل زى الإتفاق عشان يقدر مدحت يكون جنبى و يحمينى انا حاسه انى فى موقف غريب عليا
مازن كل الناس بتحب و بتتحب و بيكون فى أول مره بس انتى اللى قافله على نفسك و مش راضيه تدى لنفسك و لا تدينى فرصه
صمتت كندا فلم تعرف ما تجيبه به فهى تدرك تماما انه يبذل قصارى جهده ليشعرها بالأمان و يكسر أى حواجز بينهما
بعد فتره من الصمت تكلمت قائلة أنا اسفه انى مزعلاك للدرجه دى
مازن انا مش
عاوزك تتأسفى و لا أنا حابب انى احطك فى الموقف دا كل اللى عاوزه منك انك تبطلى تحطى حارس على قلبك يمنع اى حد يقرب منه ادينى فرصه اعوضك عن أى حاجه مريتى بيها فى حياتك حسسينى أنى قريب منك و انى ليا مكان فى حياتك مش أنى مجرد شخص غريب
كندا بس دا حقيقى فعلا أنت أقرب شخص ليا فى الدنيا دلوقتى و انا و ابنى ملناش غيرك بس انا مش عارفه اعبرلك عن احساسى دا كل ما باجى اقرب منك و كل ما بحس اد ايه انت مهم بالنسبه لى بخاف فى يوم من الأيام تبعد عنى فبلاقى ڠصب عنى تصرفاتى معاك بقت جافه لكن مش معنى كدا انك مش قريب أوى ليا و إنى مش بحس بالأمان معاك
مازن انتى حتى و انتى بتحسسينى انى مهم بالنسبه لك بتلفى و تدورى و بتستخدمى كلمات ليها اكتر من معنى مهم بالنسبه لى و قريب منى و كلام مش واضح كل اللى عاوز اعرف حاجه واحده بتحبينى و لا لا
توترت كندا من سؤاله الواضح و المباشر فحركت رأسها بعيدة عنه لتستجمع قواها لتجاوبه و إذا بعينيها تتجه مكان وجود عمرو فلا تجده صاحت كندا قائلة عمرو
و نهضت مسرعة
لحق بها مازن و هو يسألها بصوت عال ماله عمرو و جريتى كدا ليه
كندا مش شايفاه
مازن اهدى بس اكيد هنلاقيه هنا مش بيسمحوا للأطفال يخرجوا الا مع اهلهم
كندا أيه البرود اللى بتتكلم بيه دا
مازن بلاش غلط انا مقدر قلقك بس لازم ندور بهدوء و انا بحاول أطمنك
كندا تصيح فيه بصوت عال طبعا لازم تبقى هادى و مطمن ما هو مش إبنك هتخاف عليه ليه و لولا حضرتك و عتابك مكنتش غابت عينى عنه اعمل ايه انا دلوقتى
مازن محاولا تمالك أعصابه قولتلك هنلاقيه و استحاله يتوه هنا بس أدينى فرصه ادور عليه بدل ما انتى موقفانى قدامك عشان تتخانقى معايا
و تركها تقف وحيدة و جرى إلى إدارة الحديقه ليساعدوه فى البحث عن عمرو و إيجاده
كانت كندا تبحث فى كل مكان كالمجنونه و دموعها تتساقط من أعينها كشلالات المياه
بعد حوالى 10 دقائق عاد مازن حاملا عمرو جرت كندا عليه ما أن رأته و اخذته من مازن و جلست و وضعته على رجلها بعد ان احتضنته و قبلت وجهه الصغير
كندا باكية انت كنت فين و ازاى بعدت من غير ما أشوفك
عمرو رحت عند بتاع غزل البنات
كندا بعصبيه و ازاى تروح أى حتى من غير ما تقولى انت مش عارف انا اد ايه بخاف عليك
خاف عمرو من عصبية امه فبدأ بالبكاء فتدخل مازن قائلا كفايه بقى خفى على الولد و ياللا لو سمحتى عشان أروحكم
قامت معه كندا دون أى كلمة و الدموع مازالت تملأ عينيها مجرد دخولهما إلى المنزل جلست كندا على الكنبه و على رجلها عمرو الذى نام من البكاء فى حضنها لكن مازن توجه إلى غرفته
بعد دقائق قليله عاد مازن و بيده حقيبه صغيره فى يده
كندا متسائلة ايه اللى فى أيدك دى
مازن متهيئلى شايفاها شنطة هدوم
كندا ليه
مازن عشان مبقتش قادر استحمل اكتر من كدا و لازم أرتاح و اسيبك ترتاحى
كندا و هتسيبنى انا و عمرو لواحدنا
مازن متهيئلى ان بعد اللى سمعته منك عرفت انتى بتفكرى فيا أزاى و متهيئلى عمرو عنده امه ترعاه و مش محتاج راجل غريب
بدات الدموع تتساقط بغزاره من عينى كندا و لكنها ظلت صامته و لم تجد الجرأه حتى لتطلب منه البقاء فهى تعلم ان كلماتها فى الحديقه قد المته كثيرا فى هذا الوقت كان مازن ينتظر منها كلمة واحدة فقط و هى لا ترحل كلمة واحدة كانت ستنسيه كل شئ و تجعله يبقى بجوارها و يسامحها على كل ما تفوهت به لكن صمتها جرحه بشكل كبير مما جعله يخرج من المنزل دون أى كلمة اخرى
الفصل التاسع عشر
اڼهارت كندا فى البكاء فور خروج مازن كانت نادمة على كل ما نطقت به و إساءتها البالغة إليه فهى تعلم جيدا مدى حبه لها و لعمرو ظلت تنتظره باقى اليوم على أمل أن يعود و تعتذر له لم تحاول الإتصال به على تليفونه المحمول رغبة منها فى إعطاءه الوقت لكى يهدأ لم يحضر مازن حتى تأخر الوقت ظلت ساهرة طوال الليل و لم يغمض لها جفن فى إنتظاره فرغم انه أخذ ملابس معه و من الواضح انه سيغيب عن المنزل ربما لأيام و ربما لن يعود الا انها لم تفقد الأمل
ظلت هكذا طوال الليل و عند أول شعاع لضوء الصباح حاولت الإتصال به و كررت المحاوله مرات متعدده و لكن دائما هاتفه مغلق كان الحزن يسيطر عليها لم تأكل أو تشرب شيئا منذ ترك البيت و كانت حالتها يرثى لها
عند استيقاظ عمرو حضرت له الفطور و أطعمته دون ان تشاركه الأكل ثم أخذته و ذهبت للخاله روعه أملا فى ان تجد لها حلا و تساعدها لتصل إلى مازن
رنت جرس الباب و فتحت لها الخاله روعه
الخاله روعه أهلا كندا أهلين حبيبى الصغير
حملت عمرو عنها و دخلا إلى الريسيبشن
ما أن جلست كندا