رواية كامله

ينطق بكلمه قالت انا اسفه بعد اذنك فقال فى ايه هو انا فيا حاجه غلط او اتصرفت تصرف غلط فقال خالد هو حضرتك لحقت تقوم بأى تصرف ففالت سمر انا مشقادره اقعد حسه پخنقه غريبه انا اسفه وعلى فكره الموضوع ملوش علاقه بحضرتك ولا بشخصك بس دى حاجه خاصه بيا فقال والدها عيب كده ياسمر الكلام ما بيبقاش كده ادى لنفسك فرصه تسمعيه وفرصه له يعبر بيها عن نفسه فخالد زعق فيها وقال اللى بتعمليه ده مايصحش دى قلة ذوق فقام ابن صاحب المكتب وقال سابها ياخالد وانا بشكرها على الصراحه المتناهيه دى بس اللى عاوز افهمه هى اخدت القرار ده بالسرعه دى على اساس ايه فقالت سمر انا اسفه انا مضطره ادخل غرفتى و خالد هيفهمك ودخلت غرفتها وخالد قال له انا اسف وبعتذر بالنيابه عنها وعشان كده لو تفتكر انا قولت لحضرتك انى اسألها الاول هو الموضوع غريب شويه بس هحكيهولك عشان تعذرها هى من فتره قليله كده من حوالى سنه صحيت وهى بتصرخ وجرينا عليها كلنا اتريها كانت بتحلم بكابوس والکابوس ده بقى بيتكرر معاها بصفه متكرره وكانت قريبه جدا من حازم ابن خالها وكنا معتبرينهم فى حكم المخطوبين لس من بعد الکابوس ده وهى كل اللى بقى عليها ان تقوله اننا زى الاخوات لما قربت تجننه ولما بنسئلها تقولنا انا من بعد الکابوس ده وانا بيجى صورة شاب امام عينى زى الطيف مخليانى مش شايفه غيره وبدور عليه بين الناس وشاغل قلبى وعقلى بشكل غريب رغم انها بتأكد لينا انها عمرها ماشافته فى الحقيقه ومن وقتها بترفض اى حد بمجرد انها تشوفه او انها كانت تعرفه من قبل فقال ابن صاحب المكتب طب انا هقول حاجه بس اعذرنى انى قولتها فقال قول اتفضل قال هل ممكن يكون فى شاب ضحك عليها وهى مش فيرجن وكان واعدها بالزواج وراح ومرجعش وده عملها صډمه نفسيه فعشان كده بتحلم بالکابوس وبترفض اى حد غيره خوفا من الڤضيحه فلسه خالد هيقول انت ايه اللى بتقوله ده بس الموضوع رن فى عقله وقال فى قاله ازاى ماجاش فى بالنا حاجه زى كده بس رجع قال امامه لا طبعا وازاى حضرتك تقول حاجه زى كده انا اختى انسانه محترمه وعمرها ما تعمل حاجه زى كده فقال انا اسف من الافضل انى امشى قال خالد اتفضل وهو مركز فى الكلام اللى قاله وبمجرد خروج ابن صاحب المكتب دخل خالد الى الغرفه كويس الاحراج اللى سببتهولى ده انتى عارفه ده مين فى واحده عقله تعمل كده فقالت معلش ياخالد ڠصب عنى بالقانى بتصرف كده صورت الشاب دى بتيجى امام عينى وبتخلينى اتصرف بالشكل ده فقال خالد بصراحه بقى انا ابتديت اشك فى الكلام ده انا ابتديت اشك فيكى كمان فقالت انت ايه اللى بتقوله ده قال خالد اللى سمعتيه قالت انت مش واخد بالك انك بتكلم اختك الكبيره انت مترتبش فقال بقوليك ايه انت لازم تيحى معايا عند دكتوره تكشف عليكى فصړخت فى وجه انت اټجننت باين عليك سمعوهم والدهم ووالدتهم ودخلوا عليهم فى ايه صوتكم عالى كده ليه فقالت سمر سوفوا ابنكم بيقول عليا ايه وقال ايه عاوز دكتوره تكشف عليا عشان شاكك اني فيرجن فقال طب قولى لينا ليه بترفضى العرسان رغم انهم مايتعيبوش وسيبك من الكلام الفارغ اللى بتتحججى بيه ده فقالت سمعين ابنكم بيقول ايه فقال والدها يابنتى تصرفاتك تخوف بصراحه فقال خالد انتوا هتتحيلوا عليها هى مش متأكده من نفسها يبقى تيجى معانا تطمنا فنظرت سمر الى والديها فى صمت انتوا عجبكم الكلام اللى بيقوله ده ورضيين عنه فلم يردوا عليها ونظروا الى الارض فقالت بكل انكسار وبكاء انا هروح معاكى يا امى عشان اطمن قلبكم بس بس انا مش مسمحاكم طول العمر فقالت والدتها انا هبقى اخدها واروخ للدكتوره فقالت سمر وانتى ياماما معقوله مصدقه عنى الكلام ده فقالت انا بس يابنتى عشان اخرج الشك من قلبهم وذهبت معها الى الطبيبه ولما كشفت عليها اكدت لها انها مازالت فرجن فقامت سمر وهى لم تتكلم وخرجت مع والدتها من العياده وعادوا الى البيت واول ما دخلوا دخلت سمر الى غرفتها ونظروا الوالد واخوها الى والدتها فقالت لهم احنا ظلمنا البنت وانا خاېفه عليها احنا قسينا عليها دى من وقت ما خرجنا وهى ما نطقتش بكلمه واحده وظلت حابسه نفسها فى الغرفه وكان حازم الوحيد الذى كان يأتى اليها من وقت لاخر ويدخل يجلس معها ويحاول اخراجها مما هى فيه رغم انه لا يعلم سبب ما هى فيه من حاله نفسيه سيئه وكل ما يقوله مالك ياسمر ايه اللى حصلك دا انتى كنت وارده مفتحه فين ابتسامتك وضحكتك ويقول لها صحيح انا بحبك بس ما بهمنيش سعادتى اد ما بهمنى سعادتك فردت عليه سمر انا اسفه ياحازم انا عارفه انك. بتحبينى بس اللى انا فيه ده ڠصب عنى وانت عارف قلبى مش بأيدى اقوله يحب او يكره وانا بحترمك انت اى بنت فى الدنيا تتمناك والدليل ان مش بايد حد يوجه قلبه لحب حد او كرهه انك مش قادر توجه قلبك انه يكرهنى رغم انى معذباك معايا فقال حازم وانا هفضل جنبك علطول حتى لو ما كنتيش ليا وقومى يالا البسي عشان نخرج فقالت معلش ياحازم انا مش قادره فقال لا بقولك ايه مش مفيش حب ولا سمع كلام قومى يالا ياسمر ومسكها من ايدها وفتح الدولاب وخرج ليها فستان بيحبه عليها وقال ليها يالا البسي ده فضلت واقفه فقال يالا بقى فقالت طب اتفضل اخرج عشان اغير فقال اه صحيح روشتينى ووقف استنى بره وراح لخالته قال ليها انا هخرج مع سمر نتمشى شوايه فقالت وماله يابنى انت زى خالد اخوها فقال انتى كمان ياخلتى فقالت معلش ياحازم يابنى كل شيء نصيب وان شاء الله هى تكون من نصيبك فقال مش باين وخرجت سمر وهى اخر شياكه قال حازم ياسلام بقى القمر ده يفضل محپوس كده فقالت بس يابكاش واخدها وخرج وقال لها نفسك تروحى فين ولا تسبيلى نفسك فقالت هقولك على حاجه نروحها وبعد كده اسبلك نفسي تودينى زى ما انت عاوز فقال خلاص تمام عاوزه تروحى فين فقالت عاوزه اروح الملاهى فقال اه يا عيله فقالت ايه هتر جع فى كلامك فقال لا طبعا وفعلا اخدها وراح الملاهى واول ما دخلوا مسكته من ايده وقالت تعالى نروح نركب العبه دى فقال طب انا واخد على المخاطره انما انتى هتقدرى عليها والعبه دى عامله زى الطبق الطاير وبيتمرجح فقعدوا مع بعض فى نفس المكان وابتدت اللعبه بطيئه فقالت شوف انا مش خاېفه اهو وفجأه اسرعت اللعبه بسرعه كبيره فصړخت ووضعت وجهها فى حضنه واغمضت
عينيه
وهى تصرخ فضمھ اليه وهو