رواية كامله للكاتبة سارة

بالمناسبه أقدملك مروه مراتى
سميحه بإبتسامه جميله أهلا بيكى يامدام
مروه بإبتسامه خفيفه أهلا بحضرتك
فضلت تبص على الست الكبيره إللى بتتكلم معاه
وإللى عمرها من عمر والدتها لو كانت لسه عايشه دموعها نزلت من غير ماتحس لمجرد إنها إفتكرت والدتها لاحظت دموعها فإتكلمت
سميحه بإستفسارحضرتك كويسه يا مدام
مروه وهى بتمسح دموعهاأنا كويسه أنا بس تعبانه شويه
كان واقف متابع الموقف إتمنى للحظه إنه ياخدها فى حضنه ويهديها لكن ما باليد حيله
سميحه بإستفسار مع قلقطب أعمل لحضرتك حاجه عشان تبقى كويسه
مروه لا أنا كويسه صدقينى
سميحه بإبتسامه حاضر
حازم بتنهيده روحى نامى يا مدام سميحه ماتقلقيش عليها هى كويسه
سميحه حاضر يابيه مش هتعوز حاجه
حازم بإبتسامه لا مش هعوز حاجه تصبحى على خير
سميحه وإنت من أهله
دخلت على أوضتها كانت مركزه معاها وهى بتروح على أوضتها لحد ماقطع تركيزها صوته
حازم بصوت آمرتعالى ورايا
طلعت وراه على السلالم لحد ماوقف عند باب
حازم دى أوضتك بكره تبقى جاهزه على الساعه 8 ونص
قال الجمله دى ومشى من قدامها بس وقفه صوتها
مروه بإرتباك مع إحراج بس أنا مش معايا لبس هروح البيت الأول آخد لبس و
مروه بدموع كان نفسى يبقوا ليا كنت هفرح بيهم أوى
مروه بصوت متحشرج وهى بتردألو
دعاءطمنينى عليكى الدنيا عامله إيه
مروه بضحكه خفيفه نقدر نقول إنها ملطشه معايا شويه بس الحمدلله
دعاءممكن تعيشى حياتك وتنسى إللى حصل ولو للحظه
مروه قولتلك مش هينفع يا دعاء
دعاءأرجوكى لازم تعيشى حياتك
مروه بشرودأعيشها!!
دعاءاه تعيشيها إنسى إللى حصل بجد ولو لمره واحده عيشى حياتك
مروه للأسف مش هعرف يا دعاء
دعاءبس دكتور فريد قال إنك عادى تعيشى حياتك إنتى خلاص إتعالجتى
مروه بدموع وهى بتقاطعها بس أنا مش هقدر الموضوع ده عقبه فى حياتى مش هرتاح عمرى ما هرتاح أنا ماليش حد كل إللى بحبهم خلاص راحوا منى ومش عايزه أخدع حد أنا يادوب هخلص التمثيليه دى وهختفى من حياة الكل أنا مش مستحمله وجودى فى حياتكم كلكم
دعاء بدموعأنا آسفه
مروه وهى بتمسح دموعهاماتتأسفيش هما كام يوم وهمشى أنا مش عارفه هنام فى المكان ده إزاى أنا مش عارفه أتصرف إزاى أنا حاسه إنى تايهه ومتلخبطه يا دعاء ومش فاهمه حاجه أنا إزاى جيت هنا أصلا وليه
دعاءإهدى طيب نامى دلوقتى وإرتاحى إنتى بس محتاجه ترتاحى
دعاءتصبحى على خير ياحبيبتى إبقى طمنينى عليكى
مروه حاضر وإنتى من أهله
قفلت المكالمه وحطت راسها على المخده حاولت تنام وبالفعل نامت بصعوبه
كان بيمشى فى أوضته رايح جاى ومتوتر ومش عارف يعمل إيه
حازم لنفسه ياترى الهدوم إللى إشتريتهالها من زمان عجبتها ولا لا أروحلها طيب ولا إعمل إيه لا لا ماينفعش تقول عليا إيه بس أنا جوزها بس لا هى قالت إنه جواز على الورق لا لا خلينى هنا أحسن
أخد نفس عميق وغير هدومه ونام
دموعها كانت بتنزل فى صمت وبتتكلم
مروه بشرودبس أنا ماليش حق أحلم
فريدبالعكس إنتى ليكى كل الحق فى إنك تحلمى وتعيشى عشان تحققى إللى بتحلمى بيه
مروه أنا إللى زيي مالهومش لازمه ماينفعش يعيشوا لازم يموتوا
فريد بتنهيده صعبه خسرتى إيه يا مروه غير إللى أعرفه
مروه وهى بتبصله خسرته هو
فريد بإستفسارممكن أعرف مين ده
مروه الوحيد إللى حبنى على طبيعتى إللى حبنى لنفسى العصبى
فريد بإستفسارإسمه إيه
مروه حازم
فريدممممممممم تقدرى تتكلمى وتقولى كل حاجه تخصك إنتى وحازم يعنى مثلا إتعرفتوا على بعض إمتى
مروه مش عارفه بس هو كان بيمشى ورايا كتير وكان مهتم بيا أوى
فريدوإنتى حبتيه عشان كان مهتم بيكى ولا حبتيه عشان إيه
مروه مش عارفه صدقنى
فريدياترى بييجى يزورك هنا كل إللى أعرفه إن صاحبتك دعاء وجوزها هما إللى بييجوا
مروه لا مش بييجى ومايعرفش حاجه
فريدمممممم إحنا كده كويسين النهارده الجلسه الجايه هندخل فى الموضوع شويه على فكره إنتى بتتحسنى يامروه
مروه بإبتسامه خفيفه شكرا لحضرتك
فجأه إتحولت هيئة فريد إللى قدامها لهيئة يوسف
يوسف ماوحشتكيش
مروه بفزع وهى بترجع لوراإبعد عنى
يوسف بخبث وهو بيقرب منهامش هسيبك
مروه بصړاخ لااااااااا!!!!!!!!!!!
حازم مروه إصحى مروه
قامت مفزوعه
حازم بقلق وهو بيمسك وشها بين إيديه إهدى كل حاجه تمام
بدأت ټعيط ودخلت فى حضنه
حازم وهو بيشدد من ليها وبيهديهاكان كابوس إهدى ياحبيبتى
فضلت فى وبتحاول تهدى بس إستوعبت إللى هى فيه بعدت عنه بسرعه وهو إستوعب إللى حصل
حازم بإحراج أنا آسف أنا بس صوت صريخك صحانى من النوم
فضلت ټعيط وبتحاول ماتبصلوشكان لسه هيتكلم إستغرب إنها لابسه نفس اللبس بتاع إمبارح
حازم بإستغراب وهو بيبصلهاإنتى نمتى بإللى عليكى!
هزت راسها باه
حازمطب مالبستيش ليه حاجه من الدولاب
مروه بصوت متحشرج شكرا بس أنا مش حابه ألبس غير هدومى مش بعرف ألبس لبس حد تانى
إستغرب من كلامها
ولسه هيتكلم
مروه وهى ملاحظه وجودهم فى أوضه واحده ممكن تطلع بره لو سمحت
مش عارف يعد هى كام مره أهانته وحسسته بقيمه قليله زى اللحظه دى معرفش يرد يقول إيه وقرر إنه يخرج خرج من أوضتها ورزع الباب وراهبكت بقهره فى اللحظه إللى خرج فيها من أوضتهادخل على أوضته وعلى وشه ملامح الڠضب الشديد بدأ يكسر فى كل حاجه
بمرور الوقت كان واقف بيلبس بدلته متجاهلا كل حاجه مكسوره فى أوضته وبعدها خرج وراح لأوضتها وبدأ يخبط على الباب فتحت الباب
حازم بجمود وهو بيبص على هيئتهاليه ماجهزتيش
مروه وهى مش بتبصلهأنا جاهزه خلاص
حازم بضيق هو مش أنا قلت تلبسى حاجه من الدولاب
مروه بحزن وهى بتبص فى عيونه مانا قولت لحضرتك إنى مش بلبس حاجه مش بتاعتى
حاول يتحكم فى أعصابه بس ماعرفش زقها ودخل الأوضه وراح للدولاب
مروهوف ر على نفسك أنا مش هلبس غير لبسى
حازم بضيق إنتى مراتى ماينفعش تروحى الشركه كده ماينفعش تبقى مراتى والناس تشوفك كده
مروه بتوضيح مع هدوء أنا مراتك على الورق يعنى أ
حازم بعصبيه وهو بيقاطعهابرده إسمك مراتى
عيونه جات على طقم كان بيتمنى دايما إنه يشوفه بيها أخده وإداهولها
حازم بتحذيرقدامك بالكتير أوى نص ساعه تلبسى فيهم وإبقى إفردى شعرك
سابها ومشى من غير مايستنى رد منها كانت واقفه فى مكانها بتبص للطقم إللى هو إداهولها
بشرود دموعها نزلت ڠصب عنها لإنها شايفه إن ده مش مكانها
سميحه لمروه إتفضلى يا مدام إفطرى
مروه بإبتسامه حزينه وهى بتبصلهاشكرا لحضرتك
قعدت نحية حازم إللى بياكل فى صمت ومش بيبصلها كإن مالهاش وجود بدأت تاكل هى كمان وبتحاول ماتبصلوش بتحاول تصبر نفسها بإن دى تمثيليه أجبرت نفسها عليها بتصبر نفسها إن خلاص هانت يادوب هيمثلوا إنهم متجوزين وكل واحد هيروح لحاله دموعها نزلت بس مسحتها بسرعه ولحسن حظها ماحدش أخد باله منها بعد فتره بسيطه الخدامات بدأوا يشيلوا الأكل لاحظت نظرات غير طبيعيه من إحدى الخادمات لحازم حاولت تطنش بس ماقدرتش كانت مركزه عليها وهى بتبصله بشكل مخيف بالنسبالها كإنها هتخطفه منها حست إنها متضايقه ومش هترتاح غير لما تقولها ماتبصيش عليه ده بتاعى أنا وبس بس فاقت من أحلامها الورديه على الواقع إللى هى فيه وإتفزعت بشكل غير ملحوظ لما حازم حط إيده على إيديها
حازم بإبتسامه مصطنعه حبيبتى إنتى سامعانى سرحتى فين
الفصل الرابع عشر
كانت قاعده مصدومه وبتحاول تستوعب إنه ماسك إيديها لحد ماقطع تفكيره صوتها
حازم مروه حبيبتى إنتى سامعانى
مروه بإستيعاب وهو بيبصلهاهاه
حازم بإبتسامه يلا نمشى