رواية كامله للكاتبة سارة

مع السلامه
قفل المكالمه وأخد نفس عميق بس إستغرب إن مروه إتأخرت فى الحمام كان لسه هيقوم من مكانه لقاها دخلت المكتب والإحراج واضح عليها
حازم بإستفسارإتأخرتى كده ليه
مروه بإرتباك هاه لا مافيش عادى كنت فى الحمام
حازم ماشى يلا إقعدى عشان نكمل
قعدت وبدأت تكمل شغل وفى نفس الوقت بتفتكر كل حاجه لما دخلت الحمام
منذ لحظات
دخلت الحمام وهى محرجه جدا ومكسوفه من نظراته ليها وخاېفه تخرج من الحمام أحسن يبصلها تانى فضلت واقفه فى مكانها مش عارفه تعمل إيه لحد ماقطع تفكيرها رنة موبايلها ردت لما لقتها دعاء
مروه أيوه يا دعاء
دعاءوحشاااانى عامله إيه
مروه بتنهيده كويسه إنتى عامله إيه
دعاء بإستغراب كويسه الحمدلله هو أنا ليه سامعه صدى صوت ليكى
مروهأ نا فى الحمام
دعاءوليه بتتكلمى على الموبايل فى الحمام
مروه بإرتباك هو حصل حاجه بس
دعاء بلهفه وهى بتقاطعهاحصل إيه ها
مروه يووه يا دعاء بلاش تفهمى غلط
دعاءإنجزى قولى حصل إيه
مروه بدأت تحكيلها على إللى حصل فى الفرح ولما روحت ولما حازم كان مركز معاها أوى وبيبص على
دعاءههههههههههه السناره غمزت
مروه بخجل يا دعاء إسكتى بقا
دعاء بتنهيده خلاص سكت
مروه أنا دلوقتى محرجه ومش عايزه أخرج من الحمام مكسوفه
دعاءده جوزك
مروه بتأفف عارفه إنه جوزى بس أنا مكسوفه وبعدين أنا زعلانه منه
دعاءهتفضلى زعلانه منه لحد إمتى
مروه معرفش يادعاء بس أنا مش قادره أنسى كلامه
دعاء بتنهيده خلاص بصى إخرجى وحاولى تركزى فى الشغل وماتركزيش معاه
مروه بسخريه أفدتينى بصراحه
دعاء بتأفف أنا غلطانه يلا إمشى
كانت لسه هتتكلم قطع كلامها المكالمه إللى إتقفلت نفخت بضيق وبعدها أخدت نفس عميق وقررت تنفذ كلامها وتركز فى شغلها خرجت من الحمام وراحت للمكتب
فاقت من ذكرياتها وحاولت تركز فى الشغل إللى فى إيديها وفى نفس الوقت حاسه إن عيونه عليها كان متابعها بطرف عيونه وهو ماسك الملف إللى فى إيده بيحاول يركز بس مش عارف لحد ماقرر إنه يركز وبالفعل بدأ يركز بمرور الوقت
مروه بتأفف وهى بترمى الملف من إيديهاأنا زهقت وإتخنقت وجعانه جدا
حازم بضحكه خفيفه خلاص هطلب أكل من بره تحبى تاكلى إيه
مروه بإرتباك سندوتش فول
حازم بإستغراب فول وسندوتش
مروه أيوه مستغرب كده ليه
حازم طب الفول عادى بنفطر بيه مافيش مشكله لكن إحنا فى غداء وإيه سندوتش دى هو السندوتش الواحد بيشبع
مروه اه بيشبعنى
حازم بس إنتى ماكنتيش بتاكلى الكميه دى لما كنا عايشين مع بعض
مروه وإنت مالك إنت بتتدخل فى حياتى وأكلى ليه أنا حره آكل إللى أكله وبالكميه إللى آكلها كمان
حازم مروه إتكلمى معايا كويس
مروه لا مش هتكلم معاك كويس إنت ماتستاهلش إنى أتكلم معاك كويس
أخد نفس عميق وحاول يهدى أعصابه ومردش عليها مسك موبايله وعمل مكالمه
حازم مطعم حابب أطلب بيتزا فراخ مشكل لارج و بص لمروه وهمسلها هتطلبى إيه
مردتش عليه وتجاهلته تجاهلها هو كمان وكمل كلامه
حازم خلاص خليهم إتنين أه تمام إتفضل العنوان
حازم بدأ يديله العنوان وبعدها قفل
مروه أنا ماطلبتش ومش هاكل بيتزا
حازم لا هتاكلى ويلا ركزى فى الشغل عشان ننجز
نفخت بضيق ومسكت الملف تانى فضل يتفرج عليها وهو مبتسم بس فجأه الإبتسامه إختفت من على وشه لما إفتكر كل حاجه حصلتلها حس إنه مخڼوق مش قادر يتنفس الموضوع ده بالنسباله عقبه كبيره فى حياته أخد نفس عميق راسه بين إيديه وبص قدامه بشرود بيفكر فى إللى هيحصل الفتره الجايه وإللى هو ناوى يعمله كانت بتحاول تركز فى الملف إللى فى إيدها
بس قررت تشوفه بطرف عيونها عشان تعرف هو بيعمل إيه لما عيونها جات عليه شافت الحزن فى عيونه وهو بيبص قدامه بشرود قلبها ۏجعها لما شافت الحزن فى عيونه ده غير الإرهاق إللى واضح فى ملامحه كانت محتاره مش عارفه تعمل إيه عشان تخرجه من إللى هو فيه لحد ما اختارت الحجه المناسبه فاق من إللى هو فيه على صوتها
مروه بحمحمه فى حاجه واقفه قدامى ممكن توضحهالى
حازم تعالى
قامت من مكانها وراحتله عند كرسى المكتب
حازم بإستفسارهى فين
شاورتله عليها
حازم بإستغراب وهو بيبصلهادى إللى واقفه معاكى دى بسيطه جدا
عيونها جات فى عيونها وكانت هتتكلم بس سكتت لما شافت الحزن الشديد فى عيونه كان بيتأمل عيونها وهى ساكته وبتبصله وشايف الحزن فى ملامحها
حازم بإستفسارمالك يا مروه فيكى إيه
مروه بإستيعاب لا مافيش فيا أى حاجه أنا خلاص فهمتها آسفه ماكنتش مركزه
رجعت قعدت فى مكانها تانى وهو مستغربها
حازم مروه لو تلاحظى إننا بنشتغل لوحدنا من الصبح برده ومافيش أى نتيجه إنتى ليه واخده جنب
مروه إنت عارف الإجابه كويس
حازم بس إحنا فى شغل لازم نشيل الخلافات الشخصيه دى على جنب
مروه يعنى أعمل إيه
حازم يعنى لازم نتناقش فى إللى إنتى بتعمليه وإللى أنا بعمله
مروه بنفاذ صبر وهى بتبصله طب يلا إتناقش
قام من مكانه وراح قعد جنبها على كنبة الأنتريه إللى فى المكتب
حازم وهو بيبصلهابصى أنا عايزك توضيحلى وجهة نظرك فى إللى ناويه نشتغل عليه وأنا كمان أوضحلك وجهة نظرى ونتفق أنا وإنتى على حاجه معينه وبكده هنكون خلصنا والتنفيذ هيكون عليا أنا وأيمن
حازم يلا إتكلمى
مروه بالنسبه لعرض الأزياء أنا بقول لو مثلا القطن إللى
بتعملوه نسيج أو قماش عموما ليه القماش ده مايتفصلش على حاجه معين يعنى مثلا المصنع بتاعكم ليه مابيعملش ألبسه تلفت الإنتباه عشان المستهلك ليها لإن طبعا خلينا مقتنعين إن الشكل هو إللى بيلفت الإنتباه
حازم وهو بيبص فى عيونهاومين إللى قال إن الشكل بيلفت الإنتباه مايمكن المستهلك اه للشكل بس لما يلاقى الخامه مش كويسه يتراجع فى الشراء ها قوليلى بقا من وجهة نظرك إحنا هنستفيد إيه
مروه بتنهيده معرفش
حازم مش كل قاعده لازم تكون ثابته ممكن يكون الطقم أو اللبس مايلفتش إنتباه المستهلك بس خامته هى إللى هتعمل كده وخلينا نتخيل إننا فعلا عملنا الفكره بتاعتك ونفذناها المستهلك مش هيشترى الطقم مثلا عشان يعينه فى الدولاب بس لو ركبنا القطع الخاصه بالطقم على حاجه غيرها هتبقى أحلى وتدى إنجذاب أكتر للمستهلك
مروه بصتله بإستغراب
حازم مستغربه ليه هو إحنا لازم نمشى بقاعده واحده هو لازم الطقم يعنى يبقى بشكل واحد
مروه بإستفسارممكن توضح
حازمإيه إللى يخلى المستهلك يشترى طقم بشكل واحد بمبلغ معين وماينفعش يغير فيه فى حين إن ممكن القطع بتاعة الطقم ينفع تتلبس على حاجات تانيه
مكانتش عارفه ترد تقول إيه لإنها مش فاهمه حاجه
حازم بتوضيح أكترالبلوزه والجيبه إللى إنتى لابساهم مش إنتى ينفع تلبسى بلوزه تانيه على الجيبه دى
حازم بالظبط ده إللى بتكلم فيه لازم نحط فى الإعتبار إن فى ناس على قد حالها بتشترى فى ناس عندها بناطيل مش لاقيالها حاجه لايقه عليها عشان نسوق بشكل حلو فى عرض الأزياء الموديل إللى هتلبس طقم كامل هيكون جنبها إتنين غيرها واحده لابسه البلوزه وعلى جيبه معينه وواحده تانيه لابسه البنطلون على بلوزه معينه ده المستهلك أكتر للعرض هيحس إنه معاه كنز فهمتى
مروه بإنبهارإنت إزاى بتفكر كده
حازم بتنهيده إنى أشتغل عشر سنين فى محل لبس حريمى مكنش سهل أبدا فطبيعى لازم أكسب الخبره دى فعارف أتعامل إزاى
مروه بإستغرابإ نت إشتغلت فى