رواية كامله للكاتبة سارة

يا يوسف لا لا لا يا يوسف عشان خاطرى لا أرجوك لا ماما يا يوسف ماما
سندت على الحيطه إللى وراها وقعدت على الأرض نفسها وكملت
مروه بدموع مع صړاخ لا يا يوسف إبعد عنى أرجوك ماما ھتموت ماما ھتموت يوس سف
إتصدم من حالتها وقرب منها ونزل لنفس مستواها على الأرض
حازم بحزن وهو بيبصلهامروه فوقى
مروه بدموع وهى بتهز نفسهالا يا يوسف عشان خاطرى لا
حازم بزعيق مروه
مروه بدموع وهى بتبصله أنا بسببك خسړت كل حاجه خسړت تعليمى ومامتى وحياتى ومستقبلى حرام عليك عاوز إيه منى
تانى
حازم بعصبيه وهو بيضربها بالقلم على خدهاقولتلك فوقى
حطت إيدها على خدها وبصتله بقهره وقامت من مكانها وخرجت من المكتب من غير ماتقول أى حاجه إتنهد بصعوبه وندم على إللى عمله وقعد على كرسى المكتب وبدأ يفكر فيها وبعد فتره بسيطه قطع شروده رساله على موبايله فتح الرساله وبدأ يقرأ محتواها
لو مانفذتش إللى قولنا عليه روح أخوك هتبقى فى المقابل
مسك الموبايل بعصبيه ورماه فى الحيطه وإتكسر وأخد الجاكت بتاعه وخرج من الشركه رجع الشركه متأخر وقابله وهو خارج
أيمن بإستفساررايح فين
حازم بضيق فى داهيه تيجى معايا
أيمن أنا مش هسألك عن سبب خنقتك بس أنا مقدر كويس إنك بقالك كام يوم مانمتش وبتحاول تشغل نفسك أكتر فى الشركه بس بلاش الطريقه دى مع أى حد
حازم ببرودفكك من المواعظ إللى إنت بتنصحنى بيها دى كنت فين
أيمن بإرتباك كنت فى المول
حازم وهو ملاحظ إرتباكه طيب طيب مش محتاج تكذب عموما ماليش دعوه بحياتك بس أنا ماينفعش أشيل كل حاجه فوق راسى وسيادتك تبقى قاعد مرتاح كل يوم مع واحده شكل إنت متخيل إنى أهبل أظن إنك عارف وشى التانى ده بيبقى عامل إزاى لازم تشوف شغلك كويس فاهم
أيمن بإستفسار وهو بيغير الموضوع صحيح ماقولتليش مروه عملت إيه النهارده
حازم بسخريه وهو بيفتح زراير الجاكت عملت ده
أيمن پصدمه وهو بيبص على آثار القهوه إللى على القميص هو ده بجد
حازم بضيق أنا مش عارف إنت وتامر جايبين المصېبه دى منين ربنا يصبرنى عليكم كلكم
مشى من قدامه من غير مايستنى رد منه وركب عربيته وإتحرك
بعد فتره بسيطه وصل للفيلا بتاعته وبدأ يعمل مكالمه من موبايله التانى
حازم إنت كويس يا أنس
أنس اه اه أنا كويس
حازم خليك فى مكانك وإياك ترجع مصر فاهمنى
أنس بإستفسارهما لسه بېهددوك بيا
حازم مش وقته سؤال دلوقتى باباك معاك
ياسراه معايا
حازم بتنهيده صعبه تمام ماتبعدوش عن الحرس نهائى فاهمنى
أنس بقلق إنت قلقتنى هو فى إيه
حازم مافيش أى حاجه خد بالك من نفسك سلام
قفل المكالمه من غير مايستنى رد منه أخد نفس عميق وبعدها قلع الجاكت وبص على آثار القهوه إللى على القميص وإبتسم
إبتسامه خفيفه وبدأ يقلع القميص بعد فتره بسيطه خرج من الحمام وهى على باله قرر إنه يتصل بتامر ويسأله عنها
تامرألو مين
معايأ
حازم بضيق يعنى هيكون مين
تامر إحم إحم إزيك يا حازم
حازم أحسن منك إنت مش بتسأل ليه
تامر بإحراج الشغل بقا وكده
حازم طيب طيب بقولك هى البنت إللى إسمها مروه دى عايشه فين عنوان فيلتها إيه
تامرلا ماهى مروه مش عايشه فى فيلا
حازم بتنهيده وده المتوقع طب معلش ممكن عنوانها طيب
تامر بإستفسارهو فى حاجه ولا إيه
حازم لا مافيش
تامر بضيق حازم إنت هتعمل إيه
حازم بضيق هو فى إيه مالكم محسسنى إنى هعمل فى البنت حاجه
تامرعشان إنت بتكرهها من زمان مثلا
حازم الموضوع مالهوش علاقه أنا عملت حاجه ومحتاج أعتذر عليها بس كده
تامر بتنهيده طيب خد العنوان
أخد منه العنوان وغير هدومه وإتحرك لبيتها بعد فتره بسيطه كان بيطلع سلالم بيت قديم وبدأ يخبط على باب فى الدور التانى
مروه بإستفسار وهى ورا الباب مين
حازم أنا حازم إفتحى
مروه بإستغراب عايز إيه
حازم بضيق هتسيبينى واقف كده كتير إنجزى إفتحى
بلعت ريقها پخوف وفتحت الباب وفضلت واقفه فى مكانها
حازممش هتقوليلى أدخل
مروه بإرتباك بس أنا مش متعوده إن فى راجل غير بابا يدخل البيت
حازم بإبتسامه ونعم التربيه
مروه بضيق حضرتك بتتريق
حازم وهو بيحاول يكتم عصبيته أستغفر الله العظيم يابنتى أنا جاى أتكلم كلمتين وأمشى مش هعملك حاجه
مروه بإرتباك إتفضل
دخل الشقه وبدأ يبص على الجدران المتشققه والدهان المتساقط وبعدها بصلها بإبتسامه
مروه وهى بتدخل المطبخ حضرتك تقدر تتفضل على الكنبه
حازم شكرا
قعد على الكنبه و فضل مستنيها لحد مادخلت عليه بكوباية شاى
حازم وهو بياخد منها الكوبايه شكرا
مروه بإرتباك وهى بتقعد على الكنبه إللى جنبه وباصه فى الأرضأنا آسفه إنى دلقت القهوه على حضرتك النهارده صدقنى أنا ماقصدش وآسفه على الفنجان إللى إتكسر أنا مستعده أدفع تمنه
حازمحصل خير مافيش مشكله
مروه بإستفسارهو حضرتك مش بتشرب الشاى ليه
حازم بإبتسامه خفيفهع شان مش بحبه
مروه أنا آسفه بس ده إللى موجود عندى
حازم ولا يهمك
مروه بإستفسارهو حضرتك جاى ليه
حازم بتنهيده صعبه وهو مش بيبصلهاأنا آسف دى أول مره أمد إيدى على واحده ست بس ده مايمنعش برده إنك غلطتى لما ضربتينى بالقلم
مروه بضيق وهو إللى إنت عملته ده تسميه إيه
حازم بضيق بقولك إيه أنا مش بحب جو الخناقات ده إفهمى الأول أنا أكتر حاجه بكرهها فى حياتى قلة النظام والهرجله بحب كل حاجه حواليا تكون منظمه ونضيفه إنتى ماشوفتيش نفسك كنتى عامله إزاى النهارده لابسه بلوزه باهته وزراير مش مظبوطه وجيبه مكرمشه إنتى فاكره نفسك رايحه القرافه بس تصدقى أنا لما شوفت بيتك إديتك عذرك
إتكسرت من كلامه بدأت دموعها تنزل من عيونها ڠصب عنها
حازم بإستيعاب مروه أنا
مروه بحزن وهى بتقاطعه مش محتاج تعتذر حضرتك قلت إللى عندك تقدر تتفضل تمشى
حازم پصدمه إنتى بتطردينى أنا
مروه بضيق أومال عايزنى أفرشلك الأرض ورد وإنت بتتريق على حياتى
حازم بتحذيرإعقلى كلامك وإتكلمى معايا كويس
مروه بضيق ولو متكلمتش كويس هتعمل إيه
حازم وهو بيحاول يتحكم فى غضبه يابنت الناس أنا كنت جاى أعتذرلك أنا مش فاهم إيه إللى خلانا نتخانق كده
مروه عشان إنت
بتشفق عليا وأنا أكتر حاجه بكرهها إن حد يشفق عليا زى مانت پتكره إن كل حاجه حواليك تبقى مش منظمه
حازم بتنهيده صعبه خلاص أنا آسف
مروه مافيش مشكله
حازم وهو بيقوم من مكانه أشوفك بكره فى الشركه إن شاء الله
مروه معلش بس ممكن تستنى أنا شويه وراجعه
حازم خدى راحتك
دخلت أوضتها وبعد فتره بسيطه طلعتله وإدتله ورقه فى إيده
حازم بإستفسارإيه ده
مروه دى إستقالتى خلصتها قبل ماحضرتك تخبط على الباب
حازم هو إنتى لحقتى تشتغلى عشان تستقيلى
مروه بتنهيده مش مهم المهم إنك وفرت عليا المشوار بتاع بكره
حازم بضيق مكتوم وهو بيقطع الورقه مافيش إستقاله
مروه بإستفسارأنا نفسى أفهم حضرتك مش طايقنى ليه هو أنا قتلتلك قتيل
حازم بضيق إسألى نفسك بعد إذنك
خرج من الشقه ورزع الباب وراه إتنفضت وهى فى مكانها وبدأت تسأل نفسها ماله ده! متخلف ده ولا إيه لا ده شكله مچنون أو مريض نفسى ده فظيع بجد ربنا يستر
أخدت نفس عميق ودخلت على أوضة باباها ومامتها عشان تنام
كان قاعد فى عربيته بره شارع البيت وبيفتكر أول يوم شافها فيه
فلاش باك من تسع سنين
كان ماشى بسرعه عشان متأخر على تامر فى الجامعه لحد