رواية كامله للكاتبة سارة

فى طريقه
فريدطب حلو أوىيلا إقعدى وإحكيلى كل حاجه
مروهحاضر
كان قاعد فى الصالون مع تامر وبيتكلموا
تامرأنا بحاول أظبط الموضوع زى ماتفقنا أنا وإنت لما يلاقوا وقت هييجوا طبعا لإنهم مسافرين الفتره دى
حازممافيش مشكله هى دعاء إتأخرت كده ليه
تامرزمانها نازله
وبالفعل دعاء نزلت وقعدت جنب تامر
دعاء بإستفساركنت عايزنى فى إيه ياحازم
حازمعايزك توصفيلى إللى إسمه يوسف ده بدقه وإحكيلى إللى حصل والواد ده عرفتوه إزاى أنا عايز أعرف كل حاجه بالتفصيل
الفصل التاسع والعشرون
دعاء بتنهيدهإللى أعرفه عن يوسف إنه مكنش بيظهر كتير فى الجامعه ده طبعا من حكاوى سوزان لما كانت بتحاول تعرف يوسف على مروه وإحنا فى آخر سنه فى الجامعه بس مروه طبعا مكانتش بتتكلم مع حد ومكنش ليها دعوه بأى حد لما هى رفضت إنها تتعرف عليه هو بقا بيمشى وراها فى الجامعه وبيحاول يتكلم معاها لكن هى كانت بتصده وبتحرجه قدام الكل لحد مابطل يمشى وراها بالنسبه للشكل مش فاكره أوى بس هو كان لبسه عادى وشكله عادى
حازممش فاكره أى حاجه تانيه غير كده
دعاءكان دايما بيلبس نظاره شمس ملامحه مكانتش واضحه وفى اليوم ده دمعه نزلت من عيونها كان قالع النظاره بس ماقدرتش أركز فى حاجه لإن مروه كان بين إيدى وبتصرخ
تامر وهو بيطبطب عليهاإهدى ياحبيبتى
دعاء بدموع وهى بتكملاليوم ده كان أصعب يوم شوفته فى حياتى أنا بحمد ربنا إنى كنت قادره أتحمل عشان آخدها المستشفى
حازم كان قاعد ساكت وبيحاول يتحكم فى دموعه عشان ماتنزلش
حازمحاولى تفتكرى أى حاجه طيب
دعاء وهى بتحاول تفتكركان طويل وشعره كان تقريبا أسود أو بنى بشرته كانت لونها أبيض ده إللى فاكراه أنا آسفه
حازمتمام أستأذن أنا
تامرماتقعد شويه معانا
حازممش عايز أتأخر على مروه يادوب وصلتها العياده وجيت على هنا بسرعه مش عايزها تحس بحاجه
تامرحاضر
حازم بتحذير لدعاءأتمنى يا دعاء ماتقوليلهاش إنى بدور فى الموضوع ده أنا خاېف يحصلها حاجه
دعاءلا ماتقلقش أنا خاېفه عليها زى مانت خاېف عليها
حازم بإبتسامه خفيفهشكرا يا دعاء أستأذن أنا
مشى وخرج من الفيلا
دعاء بإستفسارتفتكر هيلاقيه
تامرمش عارف بس إللى أعرفه إن حازم مش هيسيب مكان غير لما يدور فيه
مروهنسيت الدنيا وأنا فى كنت حاسه بالأمان كإنه بيحمينى من كل حاجه وحشه كإنه درع ليا
فريد بإبتسامهأنا مبسوط عشانك وحازم عنده حق لما تلاقى الدنيا ضاقت بيكى إجرى وإحكيله ومش بس كده لا أى حاجه بسيطه حصلت معاكى إجرى حازم هيعرف يخرجك من إللى إنتى فيه
سكتت شويه وكان واضح عليها الإحراج لإنها محتاجه تقول حاجه بس محرجه تقولها
فريد وهو ملاحظ إحراجهامروه لو فى حاجه عايزه تقوليها قوليها
مروه بإرتباك وهى بتفرك فى صوابع إيديهاكنت عايزه حضرتك تساعدنى فى إن أنا وحازم يعنى نبقى زى أى زوجين طبيعيين
فريد بإستفسار وهو بيمثل عدم الفهميعنى إيه زى أى زوجين طبيعيين
مروه بتوتريعنى نعيش فى تبات ونبات ونجيب صبيان وبنات
وهنا فريد إنفجر من الضحك
فريدهههههههههههه عارف يامروه عارف ههههههههههههه
مروه بإرتباك شديدهو حضرتك بتضحك عليا ليه
فريد وهو بيحاول يهدىمش بضحك عليكى هى بس الجمله ضحكتنى مش أكتر أنا آسف
مروهحصل خير بس هما بيقولوا الجمله دى دايما فى آخر كل حكايه
فريدبغض النظر عن الجمله دى خلينا نتكلم فى الموضوع الأساسى أنا هساعدك وهخليكى تتقبلى الفكره نفسيا فى إنك إنتى وحازم تعيشوا زى أى زوجين طبيعيين بس يا مروه مش عايزك تخافى وعايزك تحطى فى دماغك دايما إن حازم بيحبك
مروهماهو عشان بيحبنى ومستحمل مش حابه إننا نفضل كده حابه إننا نعيش مرتاحين فى حياتنا
فريدإن شاء الله هتبقوا كويسين
تليفون المكتب رن
فريد وهو بيردأيوه يا علياء
علياءأستاذ حازم بره
فريدخليه يتفضل
قفل المكالمه وحازم دخل المكتب وراح سلم على فريد
حازم بإبتسامهأهلا بالدكتور فريد
فريد بضحكه خفيفهإزيك ياحازم
حازمأنا كويس الحمدلله يادكتور
فريدمابلاش دكتور دى بقا
حازم بإبتسامه مصطنعهوأنا قولتلك إنك مجرد دكتور يا دكتور
فريد بتنهيدهأستغفر الله العظيم
حازم لمروهيلا نمشى يا حبيبتى
قامت من مكانها وهو مسك إيديها
حازمبعد إذنك يا دكتور أنا ومراتى هنمشى
فريد بضحكه خفيفهتقدروا تتفضلوا
حازميلا يامروه إمشى
خرجت من المكتب وهى مستغربه معاملة حازم الغريبه للدكتور فريد بس هى فهمتها إنه بيغير وحازم بص لفريد وشاورله بإنه هيكلمه بعدين فريد شاورله براسه إنه هيستناهمرت الأيام ومروه بدأت تتحسن بالتدريج من خلال جلساتها مع فريد حازم كان بيراعيها وبيتفهمها وبيحتويها بس مكنش يعرف بحوار قرار مروه ده نهائى لإن فريد حب إنه يديلها فرصه فى إنها تتصرف من نفسها حازم نفس الوقت بدأ يدور على يوسف لدرجة إنه وصل لشوية شباب من دفعة مروه وسألهم عنه بس للأسف هما مكانوش فاكرينه أو متذكرينه حتى مافقدش الأمل نهائى فضل يدور ويسأل ويعافر مروه قالت لدعاء عن رغبتها فى إنها نفسها هى وحازم يعيشوا كزوجين طبيعيين ودعاء كانت بتنصحها وبتعرفها تعمل إيه وماتعملش إيه وكانت بتاخدها ينزلوا يشتروا هدوم ليها ودعاء إللى كانت بتختار ڠصب عن مروه مروه كانت بتنام فى حازم وهو كان بيحكيلها حدوته قبل ماتنام لحد ما هما الإتنين يروحوا فى النوم أيمن كان مشغول بعيد عن الكل بيدور فى دماغه على كذا حاجه كان بيحاول يربط خيوط كتير كان يهمه يوصل ويعرف ويفهم فى إيه وليه كل الغموض ده ا فريد كان ڠصب عنه بيتشد ليمنى أكتر فى كل جلسه ليه معاها لإنها بتخرج عن نطاق الجلسه وبدأت تتناقش معاه فى الحياه وكل حاجه هى شايفاها صح شاف هى زكيه قد إيه وفاهمه كل حاجه
فى الدنيا إتعامل مع الشخصيه التانيه بتاعتها كإنها بنته وبدأ يجيبلها هدايا كتير لما بيقعد معاها كان شايفها
مختلفه عن أى حد مختلفه عن أى بنت إتعامل معاها قبل كده مابقاش يحلم بالکابوس إللى دايما بيطارده إللى هو مۏت ليلى أخته إللى دايما بيحمل نفسه ذنب مۏتها لإنه ماقدرش ينقذها حاسس إن كل يوم بيعدى عليه وهو معاها كإنه بقا إنسان جديد بس بيحاول على قد مايطرد الإحساس ده لإنها مجرد مريضه وهو مجرد دكتور بس للأسف كل يوم بيعدى بيغرق فيها أكتر عن اليوم إللى قبله خالد وياسمين كانوا أسعد إتنين على الإطلاق وده لإنهم حققوا جزء مهم جدا فى حياتهم ألا وهو إنهم إتجوزوا بعض كانوا بيفرحوا بزيارات حازم ومروه البسيطه ومعاهم فتحيه إللى بتيجى ترخم عليهم طول اليوم وبعدها ترجع لشقتها تانى مروه وحازم كان إنشغالهم الأساسى فى عرض الأزياء إللى قرب خلاص لحد ما كل حاجه باقت جاهزه
قبل العرض بيوم
كان قاعد فى مكتبه مهموم وبيفكر فى كذا حاجه العرض وإنه يلاقى يوسف وإنه مش قادر يعيش مبسوط غير لما ياخد حقه إبتسم لما هى جات على باله حس إنها وحشته بالرغم من إنهم مابيفارقوش بعض نهائى قرر إنه ينزل للمكتب ويشوفها
قبل دقائق
كانت قاعده مع رشا وبيتفقوا على إللى هيعملوه بكره فى العرض
مروهالموضوع متعب جدا
رشافعلا عندك حق وخاصة لما الموضوع يبقى فيه ضغط أعصاب بالشكل ده بقولك إيه
مروهنعم
رشاماتيجى نلعب
مروه بإستغرابنلعب
رشاأنا والبنات فى بعض الأحيان بنحب نلعب فى وقت البريك وبما إن خلاص البريك قرب من حقنا إننا نلعب
مروه بإستفسارهنلعب إيه
رشاأنا والبنات بنلعب إستغمايه
مروه